Het duister daalde plotseling neer.
De reis die hen allemaal zou veranderen, was net begonnen.
Afbreken.
De show begint.
Niemand van hen had kunnen weten wat er zou gebeuren.
We hebben miljoenen gedood.
En ik was er blij om.
Ze komen.
Maar één ding was duidelijk: Het was hun lot om daar gevonden te worden.
Op die ijzig blauwe planeet.
Jullie hebben ons verraden.
Wat is dit hier? -Een ander sterrenstelsel.
Voor de mensen thuis kunnen we niets doen.
We gaan niet terug.
Er is nog steeds zo veel dat ze moeten leren.
Dit is wat je de aarde noemt.
Hier is Sub-Zero. -Ga maar.
In ieder van ons schuilt de furie van een krijger.
In elke generatie moeten er een paar dat bewijzen.
We moeten alles over ze te weten komen.
Drie vreemden werden naar Buitenaarde gebracht.
Om onze mensen tegen Sub-Zero te beschermen.
En tegen Scorpion.
Je gaat eraan. -We maken geen kans.
In een oud toernooi. Nog één overwinning...
en onze wereld...
is de hunne.
Hij is...
klaar.
Kung Lao, Siro, Taja...
Vorpax, Shang Tsung, Rayden...
Sub-Zero, Scorpion...
Jullie onderlinge haat blokkeert alles.
De laatste keer vochten ze voor hun leven...
nu vechten ze voor het onze.
In ieder van ons brandt de furie van een krijger.
In elke generatie mogen sommigen dat bewijzen.
Geloof erin. -Drie vreemdelingen reizen...
naar de mythische grond van Buitenaarde.
Om ons volk te beschermen tegen Shao Khan.
Morgen sterf je.
En tegen zijn duistere machten.
In een oeroud toernooi.
Nog één overwinning.
Jouw ziel is van mij.
En onze wereld...
is van hen. -Vechten.
Kung Lao.
Siro.
Taja. Vorpax.
Shang Tsung.
Rayden.
Sub-Zero.
Schorpioen.
Vorige keer vochten ze voor hun leven.
Dit keer vechten ze voor dat van ons.
Snap dat dan, Tony. Het is bijna oorlog.
Zoek uit waar het gaat gebeuren. Dan pakken we ze.
Dwaas die je bent.
Makarovs uit China. Morgen is de transactie.
Zijn terrein of het onze?
Het vliegveld, hangar 3.
Flink wat vuurkracht. -Voor een kleine oorlog.
Wordt het oorlog? -Daar gaan we van uit.
De wisseltruc. Takura gaat je verraden.
Hem kun je voor de gek houden, maar ik heb je door.
Hij speelt ons uit. -Waarom ben je naar de politie gegaan?
Iedereen heeft bloed aan z'n handen. -We zijn op hetzelfde uit.
Iedereen naait iedereen, hè?
Je hebt gisteravond wat gemist. -Jij vindt elke man knap.
Je hebt geen smaak. -Welles.
Ik ging afgelopen herfst niet met die hufter uit.
Peter, die egel met die grote tanden. -Grote tanden en grote lippen.
Wat zal het zijn? -2 gin-tonic en 1 port met citroen.
Kijk nou, hij kwijlt helemaal.
Waar zijn ze? -Ik zie alleen onze jongens.
Kom mee, Charlie.
Daar zijn ze. -Jeetje, kijk nou toch.
Waar is je paard, cowboy? -Kom hier, dan laat ik je hem zien.
Zie je die twee? -Yankees? Dat uniform ken ik niet.
Aanvallen. -Zie je die vent?
Wat een bink. -Hij kan z'n ogen niet van je afhouden.
Vergeet het maar. Brutale vlerk.
Hij wil met je dansen. -Hij is geweldig.
Ik ga wel met hem dansen als jij niet wilt.
Hij is om op te vreten. -Nou, één dans misschien.
Zie je hoe hij naar haar kijkt? -Je bent een geluksvogel, Lily.
Hij is romantisch, vind je ook niet?
Zullen we even wat gaan drinken?
Hoe heet je, korporaal? -Charlie Travis. Springhill, Alberta.
En jij moet Ginger zijn. -Waarom denk je dat?
Ik zou zweren dat ik net met Ginger Rogers danste.
Waarom zo'n haast? -Het is oorlog.
Dat heb ik gehoord, ja. -Dit kan onze laatste avond zijn.
Morgen zijn we misschien dood. -Je bent wel brutaal, zeg.
Ik heet Lily. -Net als in dat lied Lily of Laguna.
M'n vader floot dat toen ik klein was. -Je vader in Springhill, Alberta?
Hij leeft niet meer. Nu heb ik alleen nog m'n moeder en m'n zus over.
Mijn vader verdween toen ik vijf was. -Ben je door je moeder opgevoed?
Haar nieren begaven het bij m'n geboorte.
Had je geen thuis? -Natuurlijk wel, gekkie.
Northwood School was m'n thuis en dat van m'n vriendinnen.
Voor mij zijn zij m'n familie.
Het is niet hetzelfde als een echte familie.
Dat is absoluut niet hetzelfde. -Je bent echt een softie.
En nu ben je zo'n stoere soldaat.
lemand als jij heb je in Springhill niet. -Is dat een compliment?
Dat is een groot compliment.
Wat gebeurt daar? -M'n maat Louie is weer bezig.
Wat kan hij goed dansen.
Laten we gaan dansen. -Zo dansen ze alleen in Montreal.
Spreken ze in Montreal Frans? -We hebben een landgoed in Quebec.
800 hectare.
Mijn familie heeft een grote ranch op de prairie.
Heus waar? -Iets buiten Springhill, Alberta.
Waar ligt dat? -Vlak bij Hollywood, geloof ik.
Een grote oude ranch op de prairie.
We wonen vlak bij John Wayne. -Nu weet ik dat je een grapje maakt.
Mijn god.
Waar staat het nou? O, daar. Kijk.
Waar staat dat stukje over het pak? -Hier. Luister.
Als ze vragen wat je in de winter van '41 droeg...
zeg je: Een kleurrijk pak.
Ik vind de stof niet mooi, maar de vorm is goed.
Het is je plicht om mooi te zijn. Ook werkhanden kunnen mooi zijn.
Ik heb mooie handen. Kijk, ik heb rode nagels.
Kom op, terug aan het werk. Weten jullie niet dat het oorlog is?
Kom op, opschieten.
Niet vandaag, alsjeblieft. We lopen al zo achter. Opschieten.
Dank je wel, schat.
Geef ons er eentje. Niet zo gierig.
We komen te laat. -We nemen de metro.
De stations dienen nu als schuilkelder. -Laten we toch even gaan kijken.
Je boft maar. -Waarom?
In Springhill vallen geen bommen. -Daarom zijn we juist hier gekomen.
Ben je bang? -Voor jou?
Nee, mallerd. Voor de oorlog. -Ja, een beetje wel.
Maar als ik jou zie, word ik door angst verlamd.
Deze kant op. -Snel.
Niet slecht voor een oud tafelkleed. -Loopt dit gelijk?
Je ziet er prachtig uit. -Niet huilen, Sophie.
Volgende week is het jouw beurt. -In een synagoge.
Nu komt het mooiste. Kijk.
Trouw je in een synagoge in het wit? -Je ziet er schitterend uit.
Dit moet nog een stukje hoger.
En met het uitwisselen van de ringen...
en het elkaar de hand vasthouden, verklaar ik hen tot man en vrouw.
In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
U kunt nu de bruid kussen.
Een echt bed.
Hoe komt dat? -Door de oorlog.
Dat zal nooit meer gebeuren. Ik zal voor je zorgen.
Ik zal altijd voor je zorgen.
Ik zal je missen, lieverd. -Ik jou ook.
We hadden maar zes dagen. -En wij maar twee.
Wees niet bedroefd. Ik stuur je een zijden sjaal uit Europa.
Ik moet nu gaan. -Ik wil niet dat je gaat.
Ik moet.
Kom heelhuids terug, hoor je? Kom hier, lieverd.
Schrijf je me? -ledere dag.
Ik moet je wat vertellen. -Ik kom, sir.
Ik wou het niet vertellen, maar... -Wat is er dan?
Nu, korporaal Travis. -Ik kom eraan.
Ik ben misschien zwanger. -Wat zeg je?
Ik weet het niet zeker, maar...
We moeten gaan. -Zoiets kan gebeuren.
Kom, we gaan. -Ik hou van je.
En hou je snuiter op, hè? -Wat?
Je snuiter ophouden! Hou de moed erin!
Goed zo. -Kom op, persen.
Persen. -Ga door.
Het is gelukt. -Het is een meisje.
Ze is prachtig.
Wat een mooi meisje.
Dag, lieverd.
Ik heb drie dagen verlof gekregen.
Dit is je papa, Linda.
Wat is ze prachtig.
Steeds als ik naar haar kijk, zie ik jou voor me.
Ik heb je zo gemist. -Ik herinner me jou nog wel.
Wil je haar even vasthouden? Wie is dat?
Ze heeft jouw neus.
Laten we hier maar afscheid nemen.
Ik moet nu gaan.
Wat is er?
Ze zijn per expresse verstuurd. -Allebei?
Ze kunnen toch niet allebei dood zijn?
We gaan naar Canada. -Jeetje, naar Canada.
U moet u melden om 8 uur op Euston Station op 20 maart 1943.
Label uw bagage met alleen naam en code en vertel dit aan niemand.
Dat is over drie dagen. Moeten we in drie dagen pakken en weggaan?
Iedereen hier is al vertrokken.
Dertien dagen. Ik heb m'n man in totaal dertien dagen gezien.
Maar we gaan naar Canada.
We moeten inpakken. -We hebben nog veel te doen.
Au, m'n teen.
bruiden op reis
Canada verwelkomt Britse vrouwen van Canadese soldaten.
Ze gaan hier wonen in afwachting van de terugkeer van hun mannen.
Montreal vangt de oorlogsbruidjes op die op weg zijn naar allerlei plaatsen.
Moeders en kinderen wacht een nieuw leven als Canadese staatsburgers.
De eerste onbekendheid zal verdwijnen door de gastvrijheid...
waarmee deze oorlogsbruidjes en hun baby's worden ontvangen.
Kom mee, lieverd.
Wakker worden. Zeg maar dag tegen tante Sophie.
Heeft u hulp nodig? -Wat is er, kindje?
Ik had nooit moeten komen. -Natuurlijk wel.
Sophie Maldoff. Mrs Louie Maldoff junior.
Mijn hemel, ik heb de jackpot gewonnen.
Pas goed op jezelf. -Niet huilen.
Ik doe m'n best. -Gaat het, liefje?
Vergeet me niet, oké? -Kijk nou, je hebt een grote dure sjaal.
Wel schrijven, hè? -Kom je mee?
Iedereen instappen. Alle reizigers richting Vancouver.
Iedereen instappen voor alle stations naar het westen.
Zie je er mooi uit? Ben je mama's mooie meisje? Laat me eens kijken.
U moet de familie Travis zijn. Ik ben Lily.
En dit is uw kleindochter, Lindy-Jane.
Doe je even wat we geoefend hebben? Voor mama. Zeg maar dag.
Loop maar achter ons aan.
We dragen die dingen hier niet.
O, help.
Kom mee, lieverd. Je hebt het heel goed gedaan.
Ik vroeg: Waar woon je? In Canada, zei hij. Echt waar, in Canada?
Op een grote ranch op de prairie, zei hij. Dat geloof ik niet, zei ik.
Ik woon vlak bij John Wayne. Ik zei: Nu weet ik dat je een grapje maakt...
We hebben al 3 maanden niks van hem gehoord.
En z'n soldij gaat nu naar jou, jij bent z'n echtgenote.
Welkom op de ranch.
Het is een boerderij, liefje.
Zoiets, tenminste.
Voorzichtig uitstappen. Grote meid. Wacht even op mama.
Verdomme.
Kom maar, lieverd. Kom hier.
Je hoeft niet bang te zijn.
Daarheen.
Jij en je dochtertje...
moeten samen hier slapen, want we hebben geen logeerkamer.
Of je moet in de schuur slapen.
Is er een schuur? Met koeien en paarden?
Een ranch heeft een grote schuur. -Geweldig.
Kom mee, dan laat ik je hem zien.
Alsjeblieft, de schuur.
Hier heet dat misschien een schuur, maar in Europa noemen we dat een wc.
Nou, Charlie. Je hebt me er goed ingeluisd.
Hou je snuiter op, meid.
Tegen de kou. -Ze zijn prachtig.
Ze zijn warm.
Verdomme.
Als ze vragen wat je in de winter van '43 droeg, zeg je: Een gekleurde sjaal.
Dat doen we hier niet. -Meen je dat?
In Londen doen we dat altijd. -Meen je dat?
Volgens mij ben je nu niet meer in Londen.
Wat is het hier stervenskoud.
Wat heb ik in godsnaam gedaan?
Wil je eieren? -Graag, die heb ik al tijden niet gehad.
Trek dan je laarzen aan en ga er een paar halen.
Kom op, weg hier. Ouwe stinkbeesten. Uit de weg.
Goed dan, lief kipje. Even opstaan.
Dit kan ik niet. Goed zo.
Ik kan dit niet.
Je hebt me gebeten, stom beest. Je hebt me gebeten.
Ga weg daar. Eruit, schiet op.
Rotbeest.
Griezels. Klaar is Kees.
Waar is de dichtstbijzijnde stad? -Welke stad bedoel je?
Je weet wel, Springhill in Alberta.
Dat ligt 10 kilometer ten noorden van hier. Daar ben je aangekomen.
Ik bedoel waar de winkels en de bioscoop en zo zijn.
Hier zijn geen bioscopen. Dat is 90 km verderop in Drayton.
Het kost je 40 cent aan benzine om daar te komen.
Dek jezelf even toe.
Hoe kom ik hiermee naar huis? Dit is lang niet genoeg.
Hallo, Peggy. Kom binnen.
Ga zitten. Wil je koffie? -Je ziet er goed uit.
Ze stapt uit de trein en ze hebben allebei rode cowboyhoeden op.
Het was zo belachelijk.
Jij moet Lily zijn. Aangenaam. -Dit is Peggy, een vriendin van Charlie.
Wat leuk om kennis te maken. -Aangenaam.
Het lijkt hier wel een kapsalon.
Omdat jij Charlie's soldij krijgt, moeten we ergens geld vandaan halen.
En dit is zeker... -Dit is Lindy, Charlie's dochter.
Ze is erg mooi. -Dank je wel.
En je hebt een prachtige jurk aan. -Vind je hem mooi?
Zelf gemaakt. Ik hou erg van naaien. Ik kan er ook een voor jou maken.
Zo'n jurk is niets voor mij. Je kunt er recht doorheen kijken.
lemand een kopje? -Een wat?
Een kopje thee. -Nee, dank je. Geen kopje.
Deze kleur past niet bij je. Je moet herfstkleuren dragen.
Sienna Sunset zou je prachtig staan.
Ik hou van roze. Dat was Charlie's lievelingskleur.
Ik begrijp het.
Leuk om met je kennis gemaakt te hebben.
Zo is ze soms. -Erg aardig.
Ik weet wat je bedoelt. -Tot ziens.
Dank je wel. -Bedankt, Mrs Travis. Dag, Sylvia.
Hou op, meisjes.
Kom je een kopje drinken? -Ophouden.
Wat had ze dan verwacht? -Heel veel dingen.
Een lange reis, een vreemd huis en een bang kind.
Maar nooit dat ik hier niet welkom was.
Alstublieft. Dit is van u. Charlie's soldij.
Kom, opruimen.
Wat sta jij te staren? -Het spijt me.
Dat is je geraden.
Ik heb niets gezien.
Het blijkt dat ik hartruis heb. -Wat is dat?
Het is ijskoud.
Kan ik ook een kopje thee krijgen?
Dit is Joe, de broer van Peggy. Ze runnen samen de kruidenierszaak.
Sorry dat ik zo binnenviel. -Het was niet erg.
Ik vind het mooi hoe je praat. -Dank je wel.
Het is koffie. -Ach, het is in ieder geval warm.
Hebt u misschien werk voor me? -Nee, het spijt me.
Hebt u misschien werk voor me?
Pardon, meneer. Hebt u misschien werk?
Helemaal niets? -Dit is een garage.
Dat zie ik, maar hebt u werk?
Wat voor werk? -Wat dan ook. Ik ben erg technisch.
Ga naar huis en ga eten koken. -Hartelijk bedankt.
Ze ziet eruit als een sloerie.
Helpt ze wel mee in het huishouden?
En ze trouwde zo snel.
Hoe lang kenden ze elkaar nou? -Het is eigenlijk triest.
Kom op, ik moet aan het werk. Ja, wacht even. Goed zo.
Hier, Sylvia. Ze zal je heus niet bijten.
Kijk. Van tafelkleed tot keukenschort.
Wat is dat? -Dit is voor u. Kijk maar.
Vrouwen van nu zijn praktisch én mooi.
Wat een mooie. -En dit is voor jou.
Een sensueel, superstrak onderjurkje van Lily of London. Wat vind je ervan?
Syl? -Nee, dank je wel.
Mag ik even binnenkomen?
Wat is er? -Ga weg.
Je hebt geen idee. Zie je dit? Zie je wat polio bij me heeft aangericht?
Ik weet het.
Dat is het hem juist. Ik zal je wat laten zien.
Kijk naar me.
Jij bent perfect. -Nee, kijk maar. Zie je dat?
Dat krijg je in een oorlogsgebied. En het doet afschuwelijk veel pijn.
Het ziet er afschuwelijk uit, maar in mooie kleren voel ik me beter.
Pas het even, doe het voor mij.
Nee, ik wil het niet hebben.
Je moet haar geen illusies aanpraten.
Ik praatte haar niets... -Je weet heel goed wat ik bedoel.
Charlie viel op je stadse maniertjes, maar wij zijn eenvoudige boeren.
Laat haar met rust.
Ik kan hier ook niets goed doen.
Dan draag ik het zelf wel. Ook goed.
Hartelijk dank.
Zijn we nu klaar?
Wie zou dat zijn?
Bonjour, lieverd. -Sophie, wat doe jij hier?
Is alles goed met je? -Ik kan het niet geloven.
Kijk jou eens. -En jij in je bontjas.
Wat een krot. -Ik weet het.
Wanneer besloot je om te komen? -Ik wilde je verrassen.
Heb je dit allemaal gekregen?
Ik zei: Zet me op de trein naar Alberta, dan kom ik er wel. En hier ben ik.
Van wie is dan die auto? -Die heb ik hier gehuurd.
Alles was geregeld. En ik logeer in het prachtige Stratford Hotel in Drayton.
Je moet daar ook eens heengaan. C'est fantastique.
Je moet geld hebben om daar te logeren.
Dek jezelf toe. -Excusez-moi?
Vertel me alles, echt alles. -Er is niet veel te vertellen.
Ik naai. -Ik ben zo blij dat ik daar vanaf ben.
Ik verkoop al die kleren. -Hier werk je om vooruit te komen.
Heb je iets van Charlie gehoord? -Soms, maar niet erg vaak. Ik...
Ik denk dat ze z'n brieven voor me verbergen.
Hoe is het met Louie? -Tot nu toe 26 sjaals uit Frankrijk.
Ik wilde een man, maar kreeg 26 sjaals. Puur zijde.
Geef ze maar aan mij als je erop bent uitgekeken.
Zullen we even je kamer bekijken?
Die is daar. Rustig maar, Lindy.
Welkom in m'n boudoir.
Je moet hier weg. -Waar heb je het over?
Het is hier afschuwelijk. -Het valt wel mee.
Charlie heeft over alles gelogen. -Ik heb geld gespaard.
Ik ga terug, maar ik weet niet wanneer.
Kom met me mee naar Montreal. -Doe niet zo stom. Luister nou.
Soms haat ik het hier echt.
Maar hij is nog steeds m'n echtgenoot. Dat mag ik niet vergeten.
Zul je erover nadenken? -Dat beloof ik.
Goed, lieverd. Tot morgen.
Dus je hebt besloten? -Ik begrijp het zelf ook niet.
Ik kan ook hier blijven. -Jij in je bontjas in deze contreien?
We hebben nog zoveel te bepraten. -Ik weet het.
Ik heb tijd nodig om na te denken. Maar ik zal je schrijven.
Heb je dan leren schrijven? -Hou je kop.
Ik schrijf je, ik meen het.
Goed dan. -Pas goed op jezelf.
Ik zal je missen. -Ik jou ook. Hou op, ik moet huilen.
En hou je snuiter op.
Zoals altijd.
Goed, drie pedalen. Vooruit, achteruit en remmen.
Goed zo. Voorzichtig.
Remmen.
Ik kan niet stoppen.
Dit is het. Dank je wel.
Mag ik vier blikken poedermelk en een zak havermeel?
En twee klosjes geel naaigaren. -Dat hebben we niet.
Doe dan maar halfglanzend blauw. -Dat hebben we niet.
Scharlakenrood? -Ze houden hier niet van die kleur.
O ja, ze houden hier van roze.
Vroeger, tenminste. Jammer, nietwaar?
Kun je niet op je kind letten? -Jawel.
Wat heb je nou gedaan? Kom, even opruimen.
Dank je wel. -Mooie muziek.
Hier dansten we in Engeland altijd op. Hup, erin.
Je bent ver van huis. -Dat hangt ervan af hoe je dat ziet.
Maak even plaats voor mama. Kom op, opschuiven.
Alsjeblieft.
Geweldig, dank je wel. -Niet tegen Peggy zeggen.
Ze loog. Sommige mensen hier vinden scharlakenrood erg mooi.
Ik weet niet of je hier klaar voor bent. -Ik heb alles onder de knie.
Weet je zeker dat je niet mee wilt? Het wordt echt leuk.
Goed dan.
Bedankt. Tot vanavond.
Dag, stinkerds.
Ze is te trots, Sylvia.
Charlie, lieverd, ik ben het. Ze zeiden dat ik dit hier kon opnemen.
Ze maken er dan een plaat van. Dat kan in Canada, in Londen gaat dat niet.
Ik hoop dat het goed met je gaat. Ik mis je heel erg.
Hopelijk mis je mij ook.
Ik ben nu in Canada. Hier is alles zoals je beschreef. Brutale vlerk.
Ik woon op een boerderij in de rimboe en voel me soms erg eenzaam.
Maar ik weet dat je terugkomt, gezond en wel.
Ik hoop dat het goed gaat en je blij bent, dat je het niet koud hebt.
Genoeg daarover.
Hopelijk mis je me en hou je van me. Kom snel terug. We denken aan je.
We zijn trots op je.
Kunt u m'n kusjes opnemen?
Ik stuur je er een heleboel.
Ik hou van jou.
Kan ik je helpen? -Hopelijk wel. Ik had wat stof over.
Dat is voor jou.
In Londen noemen ze het een teddy.
Dat kan ik niet aannemen. -Ik wil dat we vrienden zijn.
Goed dan. -Mooi.
Ik kook vanavond Engels. Ik zou het leuk vinden als je kwam.
Dat klinkt leuk. Dank je wel. -Fantastisch.
Neem gerust je familie mee. -Goed.
Tot vanavond dan.
Roze staat je goed.
Staat het wel? -Geweldig, die oude gordijnen.
Niet te sletterig? -Geen commentaar.
Sorry, ik ben zenuwachtig.
Ik hoop zo dat Joe hem mooi vindt. -Natuurlijk vindt hij dat.
Wil je leren dansen? -Ik kan niet dansen.
Jawel, ik doe het wel voor. -Ik kan het niet. M'n been.
Vergeet dat stomme been. Ik ben het zat. Kom hier.
Leg al je gewicht op die hand. Goed zo. Ik laat je niet vallen. Klaar?
Let op m'n voeten. Ik ga naar achteren, opzij en dan naast elkaar.
Achteruit, opzij en bij elkaar.
Eén, twee, drie. Sylvia danst.
En draaien.
Goed, alleen jij nog.
We hebben pastei met rundvlees en niertjes, bloedworst en stoofpot.
En als toetje lekkere limoenpudding.
Het smaakt goed. -Je vindt mijn eten lekker, toch?
M'n appeltaart. -Die is niet slecht.
Wil je nog wat? -Ik heb genoeg.
Ik vind het erg lekker.
Wat is dit? -Een stukje bacon.
Is het rauw? -Nee, alleen niet doorbakken.
Zo eten we dat in Engeland. -Het is wel anders.
Ik kan dit niet eten.
Geef het maar aan mij.
Kom op, vraag of hij wil dansen. Vooruit.
Wil je dansen, Joe? -Met jou?
Goed vasthouden.
Goed zo.
Het gaat geweldig. Laat me alleen...
Ach, laat ook maar zitten.
Blijf oefenen, dan ben je zo Rita Hayworth. Ze danst goed, nietwaar?
Wilt u dansen? -Ik niet.
Laat zien hoe ze in Engeland dansen.
Het is niet mijn soort muziek. -Eén dansje maar.
Ach, wat maakt het ook uit. Even iets anders opzetten.
Even m'n schort afdoen.
Ik zal eens laten zien hoe de Londense meisjes dansen. Klaar?
Even m'n jurk recht doen.
Kijk naar m'n voeten. Zie je wel?
Als je dat goed onder de knie hebt, kun je een draai maken.
Je danst goed, Joe.
Ik vond dat het erg goed ging. Hij vindt je echt leuk.
Je bent een slet.
Meer niet, gewoon een slet. -Hoe durf je?
Eerst pik je Charlie af en nu Joe. -Ik wil helemaal niets met Joe.
Hoe zou jij het dan noemen? -Ik danste, dat is alles.
Hoe moet ik me vrouw voelen als jij... -Verschuil je niet achter dat been.
Stil nou. Even lief zijn, alsjeblieft.
We pakken een paar lolly's.
Je neemt alleen wat van jou is.
Kijk eens.
Rustig maar. Mama is zo terug.
Sorry voor de storing. Is Joe er? Ik heb problemen met de auto.
Heb je even?
Waar wil je heen? -Het busstation in Drayton.
Waar wil je zo laat nog heen? -Naar Montreal.
Ik kan nergens anders heen. Ik kan de auto niet meenemen.
Ze mogen me alles noemen, maar ik ben geen dief.
Ik hoopte eigenlijk dat je voor mij kwam.
Dat is dus niet zo.
Akelige littekens.
Ik dacht dat je niets had gezien.
Dat was een leugen.
Dit mag ik niet doen. Ik ben getrouwd.
Rustig maar, lieverd. Hou op.
Rustig maar, ik ben hier. Mama is bij je.
Rustig maar, wees maar niet bang. Mama is bij je.
Hou op, Joe.
Ik wil dit niet.
Het is alleen dat ik...
Je bent zo anders.
Vind je dat dan goed?
Misschien vind ik je daarom aardig.
Hou je nog steeds van Charlie? -Ooit hield ik zielsveel van hem.
Nu herinner ik me niet meer hoe hij eruitziet, hoe hij praat.
Ik weet niets meer van m'n eigen man.
Het spijt me. -Ik kan je wel naar Drayton brengen.
Geef haar maar aan mij. Kom maar hier.
Hoe gaat het met jou?
Heb je honger? Hier, eet maar op.
Is er een brief van Charlie? Ook niets uit Montreal?
Nee, niets.
Ziezo, helemaal af. Bedankt.
Vooruit, achteruit, remmen. Goed zo, rustig aan. Zo gaat het goed.
Hou je voet altijd bij de rem voor het geval je moet stoppen.
Wat is er, Lindy? Kom maar hier.
Wat is er, lieverd? Zeg het maar.
Wat is er? Kom, we gaan samen even kijken.
Brave meid.
Zie je wel? Hier is niets, gekkie.
Hallo, Lily.
Ze hebben niet gezegd dat je naar huis zou komen.
Hoe is het met je? Ben je ongedeerd?
Ja, ongedeerd. -Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Dit is je dochter, dit is Lindy.
Dit is je vader. Weet je nog dat ik zei dat hij zou thuiskomen? Dat is papa.
Ik herken dit huis amper nog. Het ziet er mooi uit.
Wil je een kopje thee of iets anders? -Een stuk taart zou lekker zijn.
Wil je hier blijven en met papa praten?
Kijk, dit is je papa.
Mrs Travis. -Maak het maar open.
Nee, kijk dan. Kijk. -O, lieve hemel.
Hallo, mama.
Dag, Syl.
Mijn god.
Kom hier, Charlie.
Ik ben weer thuis. Je ziet er goed uit, mama.
Godzijdank.
Welterusten, Lil.
Welterusten, Charlie.
Kom nou weer in bed, lieverd.
Dek jezelf toe. M'n moeder is hier ook.
Vroeger klaagde je daar nooit over, soldaat.
We zijn niet meer in Londen.
Dat weet ik maar al te goed.
Wat is dat, verdomme?
Wat ben je aan het doen?
Ik ben een badkamer aan het bouwen. -Echt waar?
Ik ben weer met m'n handen bezig. -Dat is mooi.
Hoe is het met Louie? Is hij al thuis? -Dat weet ik niet.
Kijk me alsjeblieft aan als je tegen me praat.
Ik weet dat het heel zwaar voor je is geweest.
Maar ik heb je zo gemist. -Je weet er niets van.
Ik weet niet wat ik moet doen. -Het is niet makkelijk, dat is zeker.
Het is nooit makkelijk. Toen ik Frank leerde kennen...
Toen ik met Frank trouwde, was ik nog een kind. Ik wist helemaal niets.
Ik schrok me dood.
Wat deed u toen? -We werkten hard en bereikten niets.
We brandden van verlangen. We gingen gewoon door tot Franks hart het begaf.
Hij is zo veranderd. Ik herken hem niet meer, hij is een totaal ander mens.
Tijd. Geef hem tijd.
Hallo, verstaat u me?
Ja, ik wacht wel.
Zou ik met Sophie kunnen spreken?
Kan ik een boodschap achterlaten? Zeg maar dat Lily heeft gebeld.
Lily, juist. Nee, geen telefoonnummer.
Zeg haar alleen...
Zeg haar dat ze haar snuiter moet ophouden.
Precies.
Goed, bedankt.
Hoe gaat het met je?
Kijk eens aan.
Welkom thuis.
Lil zei dat je voor haar hebt gezorgd. Dank je wel.
Graag gedaan. Je bent heelhuids teruggekomen.
Wat een klus. Wat moet dit worden? -Een badkamer.
Het ziet er goed uit.
Ik ga m'n gereedschap even halen.
Ga je dit vanavond dragen?
Ga jij dat dragen?
Het uniform is weg. Voor mij is de oorlog voorbij.
welkom thuis, Charlie
Goedenavond. -Hallo, hoe is het ermee?
Mooie jurk. -Dank je. Alles goed?
Zal ik je jas aannemen?
Je ziet er mooi uit.
Wilt u iets drinken? -Een kopje thee zonder suiker.
Alstublieft. Wilt u misschien een stukje taart?
Hoe was het in de oorlog, Charlie?
Weet ik niet. -Heb je iemand gedood?
Weet ik niet.
Ik dacht dat je een held was.
Dan heb je het mis.
Alles oké, Charlie? -Kon niet beter.
Wil je met me dansen?
Alsjeblieft?
Kom, laten we gaan dansen.
Weer net als in Londen.
Kom, we moeten ze maar eens laten zien hoe het moet.
Zij kan niet dansen. -O, dat kan ik wel.
Laat ons eens zien hoe je met Joe danst.
Toe nou. Net zoals toen je panne had en jullie buiten dansten en zoenden.
Je bent gemeen, Peggy.
Het had niets te betekenen, ik zweer het.
Is het waar, Joe? Niet jij.
Stop, hou op met vechten.
Hou op met al die ruzies, jullie brengen vergif in m'n huis.
Waarom ben je hier? Uit liefde of omdat je zo Londen kon ontvluchten?
Ik ben m'n man verloren en jou bijna ook. Betekent familie niets voor je?
Dit is onvervangbaar.
Wil je terug naar huis? -Ik denk het wel.
Ik heb wat geld verdiend... -Dingen veranderen.
Als je thuiskomt, merk je dat je veranderd bent.
Mensen zijn veranderd.
Dan moet ik maar gewoon opnieuw beginnen, nietwaar?
Hoe begin je opnieuw? -Ik wou dat ik het wist.
Het spijt me heel erg, Lil.
Ik neem het jou niet kwalijk.
Zelfs als ik het zou willen, kan ik jou niets verwijten.
We waren allebei zo jong. Zo jong.
Het lijkt wel alsof ik nu honderd jaar ouder ben.
Wat doe jij hier? -Verrassing.
Hoe is het met je? -Ik ben moe. Het was een lange reis.
Hallo, cowboy. Waar is je paard?
Wat is er aan de hand?
Laten we naar binnen gaan.
We moeten met elkaar praten.
Kijk mij nou snotteren.
Wat is er aan de hand? -Ik ga terug naar Londen.
Waarom ga je terug?
Louie is dood.
Wat bedoel je?
Je zei dat Louie naar huis was teruggekeerd.
Dat heb ik niet gezegd. Ik kon er gewoon niet over praten.
Het spijt me. -Is het waar?
Hij werd gevangengenomen. Hij stierf in een concentratiekamp.
Dat kan niet waar zijn.
Wat verschrikkelijk, Sophie.
Waarom heb je me het niet verteld? Waarom wist ik het niet?
Goedemiddag, dames en heren. Ik sta in het centrum van Edmonton.
Op de kruising van 101st en Main.
Hoewel de minister heeft aangekondigd...
dat het morgen officieel de dag van de victorie is...
vieren de burgers van Edmonton, net als die in Londen, Parijs, Toronto...
en in de hele wereld vandaag de grote overwinning.
Als u hier nu getuige van kon zijn...
zou u een oneindige stroom auto's zien langsrijden...
Mama, kom naar beneden.
Je hebt het voor ons gewonnen.
Wat is er aan de hand?
Is het voorbij? Wat geweldig.
Eindelijk.
Dank U, God.
Is het niet geweldig?
Is het klaar? Laat eens zien. -Voilà.
Kijk nou toch. -Het glimt helemaal.
Jeetje, wat een feest.
Kom op.
oorlog ten einde zege over Duitsland
Dat is niet schoon.
Geef terug.
Vind je dat...
Vind je dat ik bijzonder ben?
Ik bedoel, net zoals ik jou bijzonder vind?
Absoluut.
Want volgens mij kunnen we het goed met elkaar vinden.
Dag, lieverd.
Ik denk dat het tijd wordt dat ik je dit laat zien.
Wat is dat?
Een dagboek dat ik in de oorlog heb bijgehouden.
Misschien helpt het.
Ik ben zelfs nog nooit in Calgary geweest.
Ik ben nooit gelovig geweest...
maar nu bid ik om vergeving.
Ik ben zo moe.
Het spijt me zo, Lil.
O, lieveling.
M'n liefste.
Het is goed.
Het spijt me verschrikkelijk. Ik wist het gewoon niet.
Ik klim daar niet op. -Jawel, vooruit.
Nee, het is glad. -Kom op.
Vang je me op als ik val? -Ik loop achter je aan.
Waar staat jouw naam?
Ik laat je niet vallen, heus niet.
Ondertiteling: DevilsBackbone